Humoristische columns & persoonlijke verhalen

Op Kolum.nl lees je humoristische en persoonlijke columns van Ko Lum. Wekelijks verschijnen nieuwe verhalen over het dagelijks leven, geschreven met een nuchtere blik, een vleugje nostalgie en regelmatig een scherpe observatie.

De columns gaan over kleine momenten die iedereen herkent: ouder worden, herinneringen aan vroeger, menselijke eigenaardigheden en alledaagse situaties die soms grappiger zijn dan je denkt. Geen zware literatuur, maar leesbare en eerlijke stukken die uitnodigen tot glimlachen én nadenken.

========================================================================================================

                                                                                    BLOEDHEET 

Ik zit in mijn royale tuin, in mijn ene hand een blocnote en in de andere een pen. Tijd om een nieuwe column te schrijven. Ik laat mijn gedachten de revue passeren en probeer te putten uit mijn rijke verleden. Onderwerpen genoeg; daar is geen gebrek aan. Wel aan energie, want de zon op mijn bolletje begint haar verdovende werk te doen. Mijn ogen worden steeds zwaarder. Kom op, vermannen! En ja hoor, een nieuw onderwerp is geboren. Al had de zon daar waarschijnlijk ook een stem in.

In mijn jeugd was ik een onopvallende verschijning. Niemand van de lagere school zal zich mij nog herinneren. Ik was een keurige "zesjesleerling" en op basis van dat cijfer vloeide ik in no time van de eerste naar de zesde klas.

De juf vond mij wel geschikt voor de LTS. Achteraf bleek dat een kapitale inschattingsfout. Had ik een lekke band, dan stond mijn vader direct klaar om hem te plakken. Moest er een spijker in de muur? Mijn vader. Behangen? Mijn vader. Een schilderklusje? Mijn vader. Eigenlijk was hij de technische dienst van het hele gezin.

Na twee weken LTS wist ik het al: dit gaat hem niet worden. Bij houtbewerken gutste er, in plaats van spaanders, bloed uit mijn middelvinger. Dat levert een behoorlijk bloedende wond op, kan ik uit ervaring melden. Van metaalbewerking kreeg ik alleen al van het geluid van ijzer op ijzer barstende hoofdpijn. Na een jaar had ik het wel gezien.

Snel naar de MAVO. Daar kwam ik pas echt tot bloei. Ik was mijn klasgenoten veruit de baas als het ging om boekhouden, wiskunde, rekenen en biologie. Het heeft mij gouden windeieren opgeleverd in mijn verdere carrière. Zo heb ik Freek Vonk wegwijs gemaakt in het dierenleven; hij was een brave leerling. De minister van Financiën kwam regelmatig langs met de vraag hoe de begroting weer sluitend te krijgen. En het absolute hoogtepunt uit mijn imposante carrière zie ik nog zo voor me: het verslaan van wereldkampioen schaken Garry Kasparov in de strijd om de wereldtitel. Hij baalde ervan... denk ik.

En toen werd ik wakker. Mede dankzij het heldere commando van mijn vrouw Kobie of ik nu eindelijk eens uit mijn luie stoel kwam om de tuin te sproeien...

Tja, het leven gaat niet altijd over rozen. Zeker niet als die ook nog water nodig hebben.

                                                                                                   Ko Lum