Humoristische columns & persoonlijke verhalen

Op Kolum.nl lees je humoristische en persoonlijke columns van Ko Lum. Wekelijks verschijnen nieuwe verhalen over het dagelijks leven, geschreven met een nuchtere blik, een vleugje nostalgie en regelmatig een scherpe observatie.

De columns gaan over kleine momenten die iedereen herkent: ouder worden, herinneringen aan vroeger, menselijke eigenaardigheden en alledaagse situaties die soms grappiger zijn dan je denkt. Geen zware literatuur, maar leesbare en eerlijke stukken die uitnodigen tot glimlachen én nadenken.

========================================================================================================

                                                                  Scrollen zonder doel

Ik ben eerlijk gezegd wel een beetje klaar met het romantiseren van vroeger. Het idee dat alles toen beter was, begint zelfs mij te vervelen. Maar er is één technisch hoogstandje van deze tijd dat ik toch moet benoemen: de mobiele telefoon.

Al heb ik daar jarenlang mijn best voor gedaan om er vooral niet in mee te gaan.

Ik vergat hem standaard als ik de deur uitging. Niet expres, het gebeurde gewoon. Alsof dat ding en ik een stilzwijgende afspraak hadden dat we elkaar niet al te serieus namen. In wachtkamers zat ik rustig om me heen te kijken, terwijl de rest van de aanwezigen gebiologeerd naar hun scherm staarden. Alsof ze ieder moment belangrijk nieuws verwachtten. Of erger: alsof er zonder telefoon helemaal niets meer te beleven viel.

Communicatie met onbekenden? Dat leek iets uit een ver verleden.

Thuis werd ik daar overigens minder romantisch op aangekeken. Tot vervelens toe moest ik van mijn vrouw Kobie horen waarom ik per se een mobiele telefoon moest hebben als ik hem vervolgens toch standaard in de keukenla liet liggen. Een terechte vraag, waar ik opvallend weinig overtuigende antwoorden op had.

Na maanden van subtiele en minder subtiele opvoeding ben ik uiteindelijk toch gezwicht.

En ik moet toegeven: inmiddels begin ik te begrijpen waarom dat apparaat zo verslavend werkt.

In eerste instantie gebruikte ik hem nog heel braaf. Even het laatste nieuws bekijken, een berichtje sturen, dat soort dingen. Niks aan de hand. Onder controle.

Totdat je op een dag even snel het nieuws opent……en vervolgens 45 minuten later wakker schrikt bij een video van een dansend nijlpaard.

En het erge is: ik weet dan niet eens meer hoe ik daar terecht ben gekomen.

Ondertussen lopen er ook nog zes WhatsApp-gesprekken door elkaar, waarvan er drie dringend lijken, twee totaal niet, en één waarvan ik me afvraag hoe ik daar ooit in verzeild ben geraakt. Voor je het weet ben je drukker met reageren, lezen en scrollen dan met alles wat je die dag eigenlijk van plan was.

Het is een fascinerend systeem.

Ik pak mijn telefoon om “even iets op te zoeken” en lever ongemerkt een uur van mijn leven in. Vrijwillig nog wel. Alsof ik me heb aangemeld voor een tijdrovend experiment zonder dat iemand me de voorwaarden heeft uitgelegd.

Trouwens, als ik tenslotte het beeld op zwart heb gezet ben ik compleet vergeten wat ik eigenlijk wilde weten.

                                                                                   KO LUM